Είναι κοινώς γνωστό στους κόλπους της ανώτερης υπολογισιμότητας, και συγκεκριμένα στη θεωρία πεδίων, οτι ο τελεστής ελαχιστοποίησης (δεύτερης τάξης), στα αγγλικά «minimization operator», είναι παράδειγμα συναρτησιακού που ενώ είναι μέγιστο δέν είναι ολικό, ωστόσο δύσκολα να βρεί κανείς απόδειξη γι' αυτό το πράγμα. Γιά να δούμε εδώ μια απόδειξη, που πατάει πάνω στα χνάρια του παραδείγματος 8.3.2 του [Stoltenberg-Hansen & al 1994].
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ολικότητα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ολικότητα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Τετάρτη 26 Ιουλίου 2017
Παρασκευή 22 Ιουλίου 2016
«Αποτελεσματικότητα και ολικότητα»
Στο πολύ ωραίο (και αρκετά λάιτ) αρθράκι [Berger 1999], πρόδρομο του --πάνω-κάτω ίδιου-- [Berger 2002], ο Ούλριχ Μπέργκερ γράφει μιά πολύ συνοπτική, αλλα αρκετά ζουμερή
ρετροσπεκτίβα της ανώτερης υπολογισιμότητας μέσω πεδίων Σκότ, και
συγκεκριμένα όσον αφορά τα δύο κομβικά θέματα της αποτελεσματικότητας (effectivity/effectiveness) και της ολικότητας (totality).
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)